Renuka

भोक खाएर अघाउनु प्यास पिएर हृदय भिजाउनु  सडक ओछ्याएर सुत्नु आकाश ओडेर निदाउनु आँखाभरीका गह्रौँ सपनाहरूलाई जुत्ता बनाएर रहरका तुनाहरुले कस्दै कच्याक कुचुक कुल्चनु  र हिँडिरहनु यावत अप्ठ्याराहरु  तर  नरोकिनु यात्राहरुमा नहार्नु जिन्दगीसँग  जिन्दगीमा सबैभन्दा महत्वपूर्ण जिन्दगी हुन्छ ।

पहाड   दृढ विस्वास अदम्य साहस बोकेर सदियौंदेखी अविचल उभिएको पहाडको छातिमा उम्रीएकी हुँ   आओ हावाहरु हो आओ  कति आउँछौँ आओ हुरी बनेर या हुन्डरी बनेर आओ तर सक्नेछैनौ मेरा पैतालाहरु डगमगाउन मेरा यात्राहरु खलबलाउन बरु यि स्वाभिमानी छातिमा  जब ठोक्किनेछन तिम्रा प्रहारका झोक्काहरु हठात फर्केनेछौ तिमी  जसरी फर्कन्छ  मेरी छोरीले ऎनामा  कैद गरेको सूर्य ।

मायाको रङ                                                                     रेणुका जि सी खतिवडा                                   चन्द्रपुर ४ रौतहट  कतै टाढा बसेर  किन बर्साउन खोज्दैछौ  यादहरुको वर्षात ? किन पठाइरहेका छौ मेसेन्जरका भित्ताभरी यि राता मुटुका चिन्हहरु ? उहिले पो  एक समय थियो , कतै भिडभाडमा पनि  तिमीलाई बिर्सुँलाकी भनेर तिम्रो यादको पछ्यौरीभित्र  मुटु गुटुमुटु पारेर हिंड्थेँ । एकान्तमा तिमीलाई नै सम्झी सम्झी तिमीलाईनै कल्पी कल्पी  घरी सुर्यमुखी झैँ मुस्कुराउँथे घरी लज्जावति झैँ  खुम्चन्थेँ । मेरो मनबारीको माली   तिम्रा यादहरुको फोहोराबाट  आफैलाई निथ्रुक्क भिजाइदिन्थेँ ।     जसै तिम्रो  मनबारीमा अरुनै फुलहरु फुलिरहेको देखेँ । तिमी भँवरा बनेर ति...

पैताला                                             रेणुका जि सी खतिवडा                               चन्द्रपुर ४ रौतहट    प्रत्येक बिहान सँगासँगै ब्युँझन्छन दुइजोर आँखाहरु तर ब्युँझदनैनन्  पैतालाहरु एकजोर पैतालाहरु  सुनामीको बेग बनेर  पुग्छ्न भान्छाघर,   निभाएर केहिबेर अझै सुत्ने रहर जलाउँछन स्टोभका  बर्नरहरु  चहार्दै चोठाकोठा सँगाल्छन धुलोका कणहरु धुलोका कणसंगै थन्काउँछन डस्बिनभरी,  हावासंगै उड्ने मनका रहरहरु  हतारीन्छ्न भर्न गाग्री र गाग्री जस्तै नानीका मुखहरु शान्त पार्दै प्रत्येक कोठाबाट पड्किने बन्दुकहरु, बाबैको तातोपानी चस्मा र पत्रीका  आमैका गन्थन, पुजाका लोहोटा,  ओछ्यानभरीका असरल्ल सिरक  बाँटाभरीका साना ठुला कपडा कुकरका सिटिको सिँसीँका कर्कशहरु ढिला भैसक्यो छिटोका आवाजहरु  यि सबै सबै सुन्दै सुन्दै ठिक समयमा ठिक ठि...